blog

ANS & Co | info@ansenco.nl | 06 284 282 67 | www.facebook.com/ansenco

 

Blog - Help, de moestuintjes zijn er weer!

De vraag van de caissière was onvermijdelijk.

‘Wilt u uw moestuintje, mevrouw?’. En ik zei toch weer ‘ja’. Met gemengde gevoelens. Want ik heb een haat-liefdeverhouding met de moestuintjes van de Albert Heijn.

In de kiem gesmoord

Natuurlijk is het superleuk om zelf groentes te kweken. En om je kind te laten zien hoe die groeien. Dat laatste is trouwens niet helemaal mislukt. In het eerste jaar hebben we vol verwondering staan kijken naar het kiemplantje waar broccoli uit moest komen. Op voorwaarde dat het groene sprietje de volgende ronde zou halen. Dat is helaas niet gelukt.

In het tweede jaar was het vooral leuk dat mijn zoon kon lezen wat er op de verpakking stond. Daar is het bij gebleven. De moestuintjes hebben we weken later aan de scouting gedoneerd. En niet omdat we ze ‘dubbel’ hadden.

 

 

 

 

 

Schuldgevoel met een schijfje potgrond

Voor mij zijn moestuintjes vooral schuldgevoel met een schijfje potgrond. Ontaarde moeder? Heel toepasselijk natuurlijk maar het schiet niet op. Tuinieren is niet mijn ding. Zelfs niet in de vensterbank. Op het schoolplein ontdekte ik dat er meer moeders zijn die liever zegels sparen. Maar ik kreeg ook tips. Meteen beginnen. Dan zie je resultaat en dat motiveert. Geen slecht idee. Dat voorkomt misschien dat je eerst een berg opspaart en daar vervolgens (teveel) tegenop gaat zien. Zal ik dan toch nog een keer?

3x keer is scheepsrecht?

We zullen zien. Mijn zoon heb ik beloofd dat we een nieuwe poging gaan wagen. We laten ons toch niet gek maken door een stel kartonnen doosjes? Inmiddels staan er 3 exemplaren met inhoud te wachten op liefdevolle verzorging. Door iemand die vetplanten en sanseveria’s al een uitdaging vindt. Hoe verzin je het. Maar we gaan ervoor.

Ten slotte nog een tip voor Albert Heijn. Wat dachten jullie van een actie waarbij je zegels kunt sparen voor gratis broccoli? Ook lekker groen. Ik ben voor.

Over de auteur

Deze blog is geschreven door Geralda Kadiks, een van de initiatiefnemers van ANS & Co. Geralda is 48 jaar, getrouwd met Peter en moeder van Bram (bijna 8).